| تبليغات | X |
|
ساحل نشینان پیر باور دارند دریا جنازه را بساحل میدهد ایا من در تو مرده ام که به ساحلم دادی؟ من برروی ماسه ها افتاده ام و نفس می کشم چشم به تو دوخته و جان به اواز جاری تو سپرده ام و مرور میکنم ترا روزها و سالهای پر عطوفت را............. تو دریایم بودی پر طراوت و پر مهر در تمامی طوفانها مرا بعمق می بردی و رهایی از خویشتن عاشقانه تسلایم می دادی در اغوشت بخواب می رفتم اغوشت برایم بهشت امنی بود تو چه بی انتها و پر مهر بودی چه غمگین و صمیمی و پر سوز میگریستی منهم با تو میگریستم نمیدانم چرا؟ چه خوش بود ان روزها اما...افسوس............ + نوشته شده در شنبه بیست و یکم بهمن 1385 10:49 توسط محمود جان |
|
