تو خيالت ساعت ها باهاش حرف بزني امّا وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي...

 چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه

دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه

 امّا مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري

چه قد سخته تو چشماي کسي که تمام عشقت رو دزديده و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داد

 زل بزني و به جاي اينکه لبريز از کينه و نفرت شويحس کني که هنوزم دوسش داري

چه قد سخته تو خيالت ساعت ها باهاش حرف بزني امّا وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي...

 چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه

 امّا مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري

اي عشق من زماني که در کنار تو هستم

مي داني که چه احساسي دارم

و زماني که من در آغوش قلبت جاي گرفته ام

مي خواهي که از عشق خويش به تو چه بگويم

زماني که در کنار تو هستم جهان به زيباترين حد خود مي رسد

اي تمام آرزوهاي من به تو نياز دارم

اي عشق من اي زندگي من , من را ترک نکن

سوگند به باارزش ترين چيزي که در زندگي تو وجود دارد

که اجازه نده وجود تو را از من بگیرند

و تو را از کنار من دور کنند

عزيزم تو امروز بايد اين اعتراف را بداني

که عشق تو من را به مرز ديوانگي رسانده است

من دوستت دارم دوستت دارم

من تو را همراه با آن عشقي دوست دارم که هيچ کس همانند اين عشق تاکنون نديده است

واي اي عشق من

من زندگی را برای عشق می خواهم

می خواهم تا ابد عاشق بمانم

می خواهم برای عشق بخندم و برایش گریه کنم

می خواهم با عشق به خدایم برسم

می خواهم عشق را ثابت کنم

می خواهم برای عشق بمیرم

قصه مردن را

قصه اتش و خاکستر را

لیک چشمان معمائی من

محو در ایینه بود

و نفهمید چه شد قصه مرگ

سالها رفت ولی باز نفهمیدم من

قصه مردن چیست

مرگ آیا؟

آرامش یک رود پی طوفان است

پژمردن صد پنجره در پائیز است

یا به قول سهراب:

"مرگ در ذهن اقاقی جاری ست"

در شب ایستاده ام                                                                  

به تماشای دریای ستارگان                                                     

و به دنبال ستاره تو میگردم                                 

دلم گواه است که خواهم یافت                  

مادر بزرگ در قصه هایش می گفت:   

                    _هر کس در اسمان ستاره ای دارد_

                                                         من ستاره تو را میشناسم

برقش                                                                                    

برق چشمان تست                                                               

  و لبخندش                                        

شادی لبخند تو                     

            گوئی            

                سیبی ست که با تو 

                                  به دو نیم شده باشد

                                               من ستاره تو را میشناسم

به یقین                                                                              

خواهمش یافت                                                              

...........

این را مادر بزرگ در قصه هایش می گفت

10 ثانیه تا انتها ، پایونی بی سر و صدا

بی خبر از هر شب و روز ، من و یه شمع نیمه سوز

یکی گذشت از ثانیه 9 تای دیگه باقیه

ای کاش تو لحظه ای که رفت میدیدمش یه بار دیگه

اون دور بود و تو حسرت ثانیه ها که می گذشت

ای کاش تو این 1 ثانیه بی بودنش نمیگذشت

ساعت میگه 2 ثانیه ، 8 تای دیگه باقیه

یه عمر نشستم منتظر کی میگه اینا بازیه

فقیر بودن جرم منه ، عاشق بودن تنها گناه

یه عمری چشم به در بودم این آخرا هم چشم به راه

ساعت بازم بهم میگه 3 ثانیه رفته دیگه

خبر داری چه زود گذشت مونده فقط 7 ثانیه

هی با خودم گفتم میاد امیدتو ندی به باد

داد میزدم پس کی میاد کسی جوابمو نداد

من موندم و 2 ثانیه ازم فقط این باقیه

ثانیه پشت سر هم رفتن تا 6 و 7 و 8

لحظه تو گوشام داد میزد 8 ثانیه ازت گذشت

من موندم و 2 ثانیه ازم فقط این باقیه

هنوز نشستم منتظر چشم امیدم ساقیه

آی ای خنک باد سحر واسش ببر تو این خبر

بگو که من تا آخرین خیره بودن چشام به در

ثانیه نهم که رفت مونده فقط 1 ثانیه

سرت سلامت نازنین از من یه لحظه باقیه

قسمت نشد ببینمت شاید که لایق نبودم

منتظرت موندم یه وقت نگی که عاشق نبودم

ثانیه 10 گل یاس راحت شدم دیگه خلاص

آزاد شدم بیام پیشت بی واهمه چه بی هراس

قشنگترین ثانیه هام این 10 تا بود که زود گذشت

رویای شیرین بود و ناب چون با خیال تو گذشت

گفتم كه مرد عشق ، نئي ، باورت نبود

در اين غروب تلخ جدايي ، هنوز هم

مي خواهمت چو روز نخستين ، ولي چه سود !

مي خواستي به خاطر سوگند هاي خويش

در بزم عشق بر سر من جام نشكني

مي خواستي به پاس صفاي سرشك من

اين گونه دلشكسته به خاكم نيفكني

پنداشتي كه كوزه سوزان عشق من

دور از نگاه گرم تو خاموش مي شود

پنداشتي كه ياد تو اين ياد دلنواز

در تنگناي سينه فراموش مي شود

تو رفته اي كه بي من ، تنها سفر كني

من مانده ام كه بي تو ، شبها سحر كنم

تو رفته اي كه عشق من از سر به در كني

من مانده ام كه عشق تو را تاج سر كنم

روزي كه پيك مرگ ، مرا مي برد به گور

من شب چراغ عشق تو را نيز مي برم

عشق تو ، نور عشق تو ،‌ عشق بزرگ تو است

خورشيد جاوداني دنياي ديگرم